Złomujemy samochód

budowa myjni samoobsługowych budowa myjni samoobsługowychKażdy samochód (poza zabytkowymi) trzeba będzie wcześniej, czy później zezłomować.
Nie jest to zbyt ładne określenie, zwłaszcza że wielu ludzi przywiązuje się do swoich aut.
W końcu taki pojazd służył nam wiele lat, dzielnie woził całą rodzinę, przeżył psie zęby, dziecięce problemy żołądkowe, i wiele innych sytuacji.
No ale niestety - nadszedł na niego czas.

Samochód warto zezłomować wtedy, kiedy nie opłaca się go naprawiać, ponieważ koszty znacznie przewyższają jego wartość, no i jeżeli jednocześnie nie rokuje na klasyka.

Wielu pewnie dzisiaj żałuje posłania na złom swoich maluchów, dużych fiatów, czy polonezów. Obecnie te auta, jeżeli są w dobrym stanie potrafią osiągać całkiem wysokie ceny, stają się nowymi klasykami - youngtimerami. Jednak nie oszukujmy się - w dobie masowej produkcji mało który model może mieć taką szansę. Jeżeli nasze autko nie rokuje, to trudno - trzeba się go pozbyć.
Potrzebujemy dokumentów, że samochód został zezłomowany aby go wyrejestrować i nie płacić ubezpieczenia OC.

Spotyka się następujące silniki widlaste

Silnik widlasty (silnik typu V) ? silnik tłokowy wielocylindrowy rzędowy, w którym cylindry umieszczone są w dwóch rzędach usytuowanych względem siebie pod pewnym kątem np.
90°.
Oba rzędy cylindrów napędzają jeden wspólny wał korbowy.

Specyficzną odmianą jest płaski silnik V - rozwarcie między rzędami cylindrów wynosi 180°, nie mylić z bokserem. Spotyka się następujące silniki widlaste: V2 ? stosowane do napędu motocykli, np.

Harley-Davidson, Moto Guzzi, Yamaha Virago, Yamaha V-Star V4 ? pionierem w produkcji tego typu silników jest Lancia.

Pojawiły się one w latach 20' XX wieku. Stosowali je też inni producenci samochodów m.in. V4 produkowane w kolońskiej fabryce Ford, stosowane w samochodach Ford Granada, Ford Taunus.

Konstrukcja Forda zastosowana została również w Saabie 95.

Silnik znalazł również zastosowanie w samochodach młodszych - Pontiac 1.8.

Obecnie konstrukcja stosowana do napędu motocykli np.
Honda VFRpotrzebny przypis V5 ? najbardziej nietypowy z silników o układzie V. Konstrukcja Volkswagena.
Powstał jako rozwinięcie koncepcji silnika VR6.
Jednostka V5 montowana była w Volkswagenach Passat/Golf/Bora/Jetta, a także w Seacie Toledo (typu 1M) z roku 1999. V6 ? zaprezentowany po raz pierwszy w 1950 roku przez producenta samochodów Lancia.

Najpopularniejsza konstrukcja sześciocylindrowych silników do napędu samochodów osobowych.

Znajduje zastosowanie w wielu pojazdach - stosowane przez konstruktorów znakomitej większości modeli.
Warto wymienić również konstrukcje VR6 - silnik Volkswagena o niewielkim kącie rozwidleniapotrzebny przypis. V8 ? np.
w Audi V8 3.6, 4.2 BMW 3.0 do 4.9, silniki Mercedesa, Ferrari, Maserati oraz silniki bolidów F1.

Konstrukcja bardzo często stosowana jako jednostka napędowa samochodów amerykańskich, W8 ? silnik podwójnie widlasty, zbudowany z dwóch połączonych jednostek V4.

Montowany był w samochodzie Volkswagen Passat W8. V10 ? np.
Audi, Lamborghini, Dodge Viper, Volkswagen Touareg, Volkswagen Phaeton (diesel), BMW M5 i M6 oraz do 2005 roku silniki bolidów F1. V12 ? np.
Aston Martin, Audi, BMW, Ferrari, Lamborghini, Mercedes-Benz, W12 ? silnik podwójnie widlasty, zbudowany z trzech rzędów po 4 cylindry każdy.

Koncern VW produkuje silniki W12 w innej konfiguracji (oznaczane czasem WR12), zbudowane z czterech rzędów (dwóch połączonych jednostek V6) po 3 cylindry każdy V16 ? układ stosowany w dużych silnikach kolejowych i okrętowych oraz do celów energetyki.

Stosowany również do napędu samochodów osobowych marki Cadillac przed II wojną światową W16 ? silnik podwójnie widlasty, w samochodach koncernu VW zbudowany z czterech rzędów (dwóch połączonych jednostek V8) po 4 cylindry każdy.

Znany z samochodu Bugatti Veyron. V18 ? układ stosowany w dużych silnikach kolejowych i okrętowych oraz do celów energetyki. W18 ? silnik podwójnie widlasty, próbował zastosować go VW w samochodach Bugatti i na jego podstawie VW stworzył silnik W16.

Bardzo nietypowy, posiadał 3 rzędy po 6 cylindrów. V20 ? układ stosowany w silnikach okrętowych oraz do celów energetyki. V24 ? układ stosowany w silnikach okrętowych oraz do celów energetyki. Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_widlasty

Technika jazdy z turbo

Charakterystyka silników turbodoładowanych znacznie różni się od tych wolnossących. Różnice dotyczą nie tylko samej mocy czy dynamiki silnika ale i sposobu jego eksploatacji. Pierwszą ważną różnicą jest to, że turbosprężarka jest w stanie tłoczyć wystarczająco dużo powietrza dopiero jeśli jej wirnik osiągnie wysoki pułap obrotów. Aby to miało miejsce to silnik musi osiągnąć odpowiednio wysokie obroty.
Do tego momentu pracuje jak jednostka wolnossąca - na podciśnieniu.
Czas od wolnych obrotów silnika do pułapu doładowania turbiny powoduje efekt "turbo dziury". Dlatego aby silnik osiągał optymalne parametry mocy należy zmieniać biegi tak aby obroty pozostawały w zakresie doładowania. Drugą ważną różnicą jest to, że za ostra jazda na zimnym silniku lub też natychmiastowe wyłączenie silnika po dłuższej trasie powodują bardzo szybkie zużywanie turbiny. Dzieje się tak dlatego, że sprężarka jest smarowana olejem silnikowym - to jest ten sam obieg.
Kiedy olej jest jeszcze zimny to jest zbyt gęsty aby efektywnie smarować turbinę - więc przy pełnych obrotach będzie się ona zacierać.
Natomiast po dłuższej jeździe turbina będzie bardzo nagrzana - jeśli nie pozostawimy silnika pracującego przez kilka minut nie zdąży się ona schłodzić - co będzie powodowało uszkodzenia. Tak więc sposób na zniszczenie turbiny - pełen gaz na zimnym silniku a później po maksymalnym rozgrzaniu - natychmiastowe zgaszenie.

Przy takim traktowaniu nawet nowa turbina padnie bardzo szybko..