podpory wału napędowego

Daewoo

Produkcję nowej generacji samochodów Daewoo o oznaczeniu wewnętrznym T200 rozpoczęto w 2002 roku od wersji 5-drzwiowej.

Sprzedaż na rynku europejskim zapoczątkowana została już we wrześniu.

Jeszcze w tym samym roku do produkcji skierowana została wersja sedan, która w stosunku do swojego 5-drzwiowego odpowiednika otrzymał nieznacznie zmienioną przednią część nadwozia. Sprzedaż w krajach, w których marka Daewoo była silnie zakorzeniona (Polska, Rumunia, Ukraina) rozpoczęto w 2003 roku pod nazwą Chevrolet Aveo. Od 1 stycznia 2004 roku w pozostałych państwach europejskich samochód ten sprzedawany był pod zmienioną nazwą na Chevrolet Kalos. W 2004 roku przedstawiono oraz wdrożono do produkcji 3-drzwiową odmianę modelu Kalos/Aveo. Rok później zaprezentowano na międzynarodowych targach w Szanghaju wersję sedan poddaną liftingowi przedniej części nadwozia. Tak zmieniony pojazd o oznaczeniu fabrycznym T250 wprowadzony został do sprzedaży w Europie w 2006 roku pod nazwą Chevrolet Aveo (w Polsce Aveo Sedan). We wrześniu 2007 roku na międzynarodowym salonie samochodowym we Frankfurcie przedstawiono zmodernizowane wersje 3 i 5-drzwiową. Modele te należące do serii T250 zostały skierowane do produkcji seryjnej w 2008 roku.
Oprócz nowej nadającej dynamizmu sylwetce pojazdu przedniej oraz tylnej części nadwozia pojazdy te otrzymały nowe jednostki napędowe 1.2 16v o mocy maksymalnej 84 KM oraz 1.4 16v o mocy maksymalnej 101 KM.
Wraz z tą modernizacją zmieniono ostatecznie nazwę hatchbacków z Kalos na Aveo.

Pod koniec 2010 Aveo T250 zostało zastąpione w Korei przez nową generację T300. W październiku 2007 roku rozpoczęła się produkcja tego modelu w zakładach FSO w Warszawie.

Pierwsze pojazdy próbne zjechały z taśm 11 lipca 2007 roku, natomiast oficjalna produkcja rozpoczęła się 6 listopada 2007 roku. Do kwietnia 2008 roku Aveo produkowane przez FSO dostarczane było wyłącznie na rynek ukraiński. Oficjalna produkcja wersji 3 i 5-drzwiowej ruszyła 14 lipca 2008 roku.

Produkcja Aveo T250 w FSO zakończyła się w marcu 2011 roku, następca nie trafił do produkcji w Polsce, m.in.

ze względu na zniesienie przez UE ceł na auta z Korei Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Chevrolet_Aveo

zmiany biegów

podpory wału napędowego
Rodzaje skrzyń biegów mechaniczne - zmianę przełożeń uzyskuje się za pomocą przekładni zębatych.
Są to popularne skrzynie z ręczną dźwignią zmiany biegów.

Koła przekładni pozostają w ciągłym zazębieniu.

Odpowiednie przełożenie, a zatem i drogę przepływu mocy w przekładni, wybiera się poprzez system synchronizowanych sprzęgieł, sterowany drążkiem zmiany biegów.
W starych konstrukcjach skrzyń biegów, które nie były wyposażone w synchronizatory, zmiana biegów była procesem wielostopniowym (tzw.

"podwójne wysprzęglanie"): rozłączenie sprzęgła głównego zmiana biegu na luz i ponowne wsprzęglenie międzygaz ? chwilowe podniesienie prędkości obrotowej wału silnika w celu wyrównania prędkości obrotowych kół przekładni wysprzęglenie i wybór odpowiedniego biegu wsprzęglenie Sekwencyjne - rodzaj skrzyń mechanicznych, stosowanych w motocyklach oraz rzadziej w samochodach, w których zmiana przełożenia realizowana jest za pomocą dźwigni, mającej możliwość jednorazowo zmiany tylko o jeden bieg (w górę lub w dół).

Po zastosowaniu sterowania za pomocą elektroniki, trafiły również do samochodów. Hydromechaniczne - zmianę przełożenia uzyskuje się za pośrednictwem zmiany szybkości krążenia cieczy w przekładni hydrokinetycznej i przekładni zębatej, zwykle planetarnej.

Są to zazwyczaj automatyczne lub półautomatyczne skrzynie biegów. Bezstopniowe - przełożenie realizowane jest za pomocą pasa klinowego specjalnej konstrukcji, opasującego dwie pary kół stożkowych, które rozsuwając się, lub zsuwając powodują płynną zmianę przełożenia.

Jego wartość w takiej konstrukcji może być dowolna w pewnych granicach.

Stosowane głównie w kombajnach oraz nowoczesnych ciągnikach rolniczych, a także w skuterach. Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Skrzynia_bieg%C3%B3w

hamulec cierny segmentowy dwuszczękowy

Hamulec bębnowy (wł. hamulec dwuszczękowy wewnętrzny1) ? hamulec cierny segmentowy dwuszczękowy, w którym hamowanie powstaje na skutek tarcia wewnętrznej powierzchni obracającego się wraz z wałem bębna hamulcowego, z powierzchnią umieszczonych wewnątrz bębna nieobracających się szczęk pokrytych okładziną cierną. Ten typ hamulca jest stosowany w niektórych samochodach (zwłaszcza na tylnych osiach), motocyklach i rowerach. Wadą w stosunku do hamulców tarczowych jest ich większa podatność na przegrzewanie się (?brake fade?), co zmniejsza skuteczność hamowania. Spis treści 1 Budowa 2 Zasada działania 3 Rodzaje układów ?rozpieracz-szczęki? 4 Przypisy Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Hamulec_b%C4%99bnowy
.

Widok do druku:

podpory wału napędowego